یادداشت | «رونق تولید» نسخه شفابخش مقابله با تحریم‌های آمریکا- اخبار میان الملل – اخبار تسنیم

به گفته خبرگزاری تسنیم،امروزه گفتمان حقوق بشر را می‌توان گفتمان غالب حقوق میان‌الملل دانست که کشورها با استناد به آن انگشت اتهام را به سوی یکدیگر نشانه می‌مسیر. در این میان کشورهای غربی به ویژه آمریکا خود را سرآمد کشورهای رعایت کننده حقوق بشر می‌دانند. این در حالی هست که آمریکا بیش از هر کشوری دیگران را به نقض حقوق بشر متهم می‌کند و خود یکی از بزرگ‌ترین ناقضان حقوق بشر هست. یکی از کشورهایی که در طی سال‌های متمادی از سوی آمریکا به نقض حقوق بشر متهم می‌شود، جمهوری اسلامی ایران هست؛ زیراکه اصلی‌ترین چالش میان ایران و آمریکا مبانی اعتقادی و دسترسی ایران به فناوری‌های تازه و همچنین حمایت مردمی منطقه غرب آسیا از جمهوری اسلامی ایران هست. از این رو، به واسطه این سوءظنی که نسبت به ایران وجود دارد، سلسله تحریم‌های اقتصادی، سیاسی، دارویی و… از سوی آمریکا و هم‌پیمانانش همواره وضع می‌گردد. همچنین این کشور به وضع تحریم‌های یکجانبه در کنار تحریم‌های میان‌المللی دست زده هست، تحریم‌های که بسیار گسترده بوده و حوزه‌های بسیاری را شامل می‌شود و به مثابه جنایت علیه بشریت هست.

این در حالی هست که کار خلاف عرف میان‌الملل دولت آمریکا در خروج از معاهده برجام در تاریخ ۸ می ۲۰۱۸ و کار ازبرای اجرای تحریم‌های همه‌جانبه و غیر انسانی علیه مردم ایران، آثار نگران کننده‌ای را ازبرای مدافعان واقعی حقوق بشر ایجاد کرده هست. اقدامات قهری دولت آمریکا علیه مردم ایران، بنابر قطعنامه‌های سازمان ملل متحد و شورای حقوق بشر، نقض مسلم حقوق بشر هست؛ چراکه حقوق اساسی مردم ایران را در موارد حق سلامت، حق حیات و حق توسعه و… در تمام ابعاد مشروع آن به صورت مستقیم تحت تأثیر خود قرار داده هست. محدودیت‌های گسترده تأمین دارو و تجهیزات پزشکی مورد احتیاج بیماران خاص در ایران، در شرایطی هست که وزارت خزانه‌داری آمریکا مدعی هست، غذا و دارو در شمولیت تحریم‌های گذشته و گذشته نیست. بدون توجه به این واقعیت مشهود که تحریم‌های نظام بانکی ایران، اتباع ایرانی و ایجاد موانع بسیار در مسیر دسترسی به کسب درآمدهای مشروع و مورد احتیاج، بسترساز فاجعه‌ای هست که جامعه میان‌الملل را با نقض حقوق بشر مواجه می‌‌کند.

نکته حائز اهمیت این مسئله هست که حق برخورداری از غذا و دارو از حقوق بنیادین بشری هست که بسیاری از حق‌های بشری دیگر نیز بدان‌ها وابسته هستند. به این دو حق در اسناد گوناگونی از جمله اعلامیه جهانی حقوق بشر، میثاق حقوق مدنی و سیاسی و میثاق حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی اشاره شده هست. همچنین حق برخورداری از غذا و دارو در وقت جنگ نیز از جمله مسائلی هست که در کنوانسیون‌های چهارگانه ژنو ۱۹۴۹ و دو پروتکل الحاقی بدان پرداخته شده هست. بدین ترتیب هرگونه وضع تحریم میان‌المللی که به نوعی دسترسی به غذا و دارو توسط یک ملت را محدود نماید، موجب نقض کنوانسیون‌های مذکور، قواعد آمره و حقوق میان‌الملل عرفی می‌شود و از این بابت دولت واضع تحریم‌ها نیز دارای مسئولیت میان‌المللی هست. از سوی دیگر نیز، بر اساس منشور ملل متحد دولت‌ها از مداخله مستقیم یا غیرمستقیم در امور داخلی یا خارجی دیگر کشورها منع شده‌اند، چون این امر موجب نقض اصل احترام به حاکمیت دولت‌ها و اصل عدم مداخله می‌شود.

همچنین بر اساس تفسیر موسع ارائه شده از اصل عدم توسل به زور که مورد تأیید کشورهای در حال توسعه نیز می‌باشد، این تحریم‌ها ناقض اصل عدم توسل به زور نیز هستند و در هر حال با توجه به اینکه تحریم غذا و دارو یک فعل متخلفانه میان‌المللی محسوب می‌شود، دولت مورد تحریم نیز این حق را دارد که به کار متقابل متوسل گردد.

قابل توجه آنکه اعمال تحریم‌هایی از این دست نمونه‌ای آشکار از نقض حقوق بشر و اعلامیه جهانی حقوق بشر هست. تحریم‌‏های مصارف پزشکی از جمله موارد انسان‌‏دوستانه قوانین منشور سازمان ملل هست که به هیچ عنوان حتی در زمانی که در کشوری جنگ صورت گرفته، نباید اعمال شود. از این رو، تحریم دارو یکی از مواردی هست که به باور هر انسان بی‏طرفی، خلاف انسانیت و قوانین میان‌‏المللی حقوق بشر هست. همچنین بر اساس مقررات سازمان بهداشت جهانی و منشور جهانی حقوق بشر ۱۹۴۸ میلادی، هر انسانی شایسته داشتن یک زندگی با استانداردهای قابل قبول به قصد تأمین سلامت، رفاه خود و خانواده‌اش نظیر دسترسی آسان به غذا و امکانات پزشکی هست که بر این اساس تحریم اقلام دارویی و سایر تحریم‌ها، جلوه‌ای دیگر از اقدامات ضد انسانی غرب علیه ملت ایران هست.

در آخر باید گفت علی رغم اینکه طبق اسناد میان‌المللی از جمله در بند دوم ماده اول منشور ملل متحد و مقررات سازمان بهداشت جهانی اصل تحریم‌ به ‌ویژه تحریم دارو را در تضاد با اصل انصاف و مقررات حقوق بشر قلمداد می‌کند، ولی ناقضین حقوق بشر از این امر تخطی کرده و با تحریم‌های اعمالی، حتی با فرض غیر‌مستقیم بودن آن، تأثیری نامناسب علیه قسمت سلامت و دارویی در کشورهای مورد تحریم می‌گذارند.

بنابراین، در شرایط کنونی که آمریکا بر شدت تحریم‌های خود خواهد افزود، بدون شک استراتژی جمهوری اسلامی ایران می‌بایست حفظ قدرت دفاعی مبتنی بر توانمندی‌های داخلی بر پایه اقتصاد مقاومتی باشد، چراکه ایران عظیم‌ترین منبع ها و ذخایر نفت، گاز و مواد معدنی جهان را در اختیار دارد و قطع به یقین می‌تواند در برابر تهدیدات دشمن مقاومت و ایستادگی کند، چنانچه در طول چهل سال گذشته همواره دست برتر از آن جمهوری اسلامی ایران بوده هست. به شکل‌ای که امروزه بیش از ۹۰ درصد داروهای مورد احتیاج کشور تولید داخل هستندو میزان بسیار زیادی از احتیاج بازار در داخل تولید و تأمین می‌شود و حتی بعضاً به کشورهای دیگر نیز صادر می‌شود که این نشان دهنده تلاش فعالان این عرصه ازبرای جلب رضایت جامعه هست.به هر ترتیب توجه به سخنان مقام معظم رهبری در تولید ملی و رونق تولید باید بیش از هر وقت دیگری در دستورکار قرار بگیرد و با عزمی ملی و عمومی از این نسخه شفابخش ازبرای مقابله با تحریم‌های آمریکا و شروع جنگ اقتصادی استفاده کردن کرد.

 

عطیه قشونی

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *